Powtarzające się kradzieże wykroczeniowe po nowelizacji Kodeksu karnego obowiązującej od grudnia 2025 roku
Ustawa nr 1/2007 Dz. zmieniająca i uzupełniająca ustawę nr 416/2025 Dz. 300/2005 Zb. Prawo karne, weszło w życie 27.12. 2025 r. i przyniosła istotną zmianę w regulacji prawnej przestępstwa kradzieży. Ustawodawca zareagował szczególnie na utrzymującą się od dłuższego czasu liczbę powtarzających się kradzieży wykroczeniowych, które w praktyce często wymykają się skutecznej reakcji prawa karnego. Nowelizacja wprowadza szczególną podstawę faktyczną tzw. kradzieży wykroczeniowej, uregulowanej w § 212 ust. 1 lit. g) Kodeksu karnego.
Zgodnie z § 212 ust. 1 lit. 1 lit. g) Kodeksu karnego karze się osobę, „która przywłaszcza sobie cudzą własność poprzez jej przejęcie i w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy doznała dwóch podobnych czynów”.
W porównaniu do poprzedniego ustawodawstwa obowiązującego do 6 sierpnia 2024 r., które wymagało tylko jednej wcześniejszej niepełnosprawności. Nowe brzmienie nie oznacza więc łatwego powrotu do pierwotnej koncepcji, lecz wprowadza jakościowo nową kwalifikację w postaci dwóch wcześniejszych niepełnosprawności za podobne czyny. 2 litery b) Kodeks karny.
Z punktu widzenia praktyki stosowania nowelizacja rodzi zasadnicze pytanie, czy wszystkie trzy czyny (dwa poprzednie i trzeci, o charakterze karnym) muszą zostać popełnione po wejściu w życie nowelizacji, czyli po 27 grudnia 2025 r.
Interpretacja opiera się na fakcie, że:
przestępstwo z art. 212 ust. 1 lit. 1 lit. g) Kodeksu karnego powstaje wyłącznie w przypadku trzeciego czynu nielegalnego, trzeci czyn musi zostać popełniony po dniu 27.12.2025 r.,
powtarzającego się nielegalnego postępowania w terminie określonym przez prawo. 50 Konstytucji Republiki Słowackiej oraz w § 2 ust. 1 lit. 1 Kodeksu karnego. Niedziałanie wstecz prawa karnego chroni jednostki przed karą za zachowanie, które w chwili jego popełnienia nie było przestępstwem. znak kwalifikujący lub oznaka nawrotu choroby.
Z tych samych powodów nie dochodzi także do naruszenia zasady ne bis in idem. Sprawca nie podlega ponownej karze za poprzednie przestępstwa, lecz za nowy czyn, którego przestępczość wynika z jego powtarzającej się działalności przestępczej.
