Z dniem 17.07.2022 r. niniejsza ustawa o postanowieniu o zbliżającej się upadłości uzupełniła przepisy upadłościowe Republiki Czeskiej. Ustawa ta wprowadziła kilka zmian do ustawy 7/2005 Z. o upadłości i restrukturyzacji. Najważniejsze zmiany zostały opisane poniżej.
Zmiana definicji niewypłacalności
Osoba prawna, która w terminie 90 dni od terminu wymagalności nie wykonała co najmniej dwóch zobowiązań pieniężnych wobec więcej niż jednego wierzyciela, uważana jest za niewypłacalną. Ponadto w § 3 ust. 2 ustawy nr 111/2022 Dz. o rozwiązaniu zbliżającego się bankructwa. Domniemanie niewypłacalności pozwala dłużnikowi wywiązać się ze swoich wymagalnych zobowiązań poprzez wykazanie wystarczającej ilości jego majątku finansowego lub w ciągu 60 dni od dnia ogłoszenia upadłości dłużnika nabywa on ten majątek i wypełnia swoje zobowiązania pieniężne.
Dłużnik ma taki obowiązek w terminie 30 dni od dnia, w którym dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o swojej upadłości. Termin upadłość oznacza zarówno przedłużenie, jak i niewypłacalność dłużnika. Wniosek o ogłoszenie upadłości może złożyć również organ statutowy osoby prawnej, likwidator lub przedstawiciel prawny dłużnika, jeżeli tego nie uczyni, zobowiązany jest zapłacić dłużnikowi karę pieniężną w wysokości 12 500 euro. od chwili, w której dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o upadłości, ma obowiązek zaspokoić przysługujące mu wierzytelności pieniężne w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałyby one wierzycielom w przypadku ogłoszenia upadłości. Jak wspomniano, dłużnik ma ten obowiązek jeszcze zanim sąd dowiedział się o upadłości, czyli od chwili, gdy dłużnik dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o swojej upadłości.
Przepisy prawa przewidują dwa wyjątki od tego obowiązku, a mianowicie gdy upadłość dłużnika nastąpiła w toku publicznej restrukturyzacji zapobiegawczej oraz gdy dochodzi do zaspokojenia wierzytelności bezwzględnie niezbędnej do utrzymania działalności przedsiębiorstwa dłużnika wobec osoby niepowiązanej. W tych dwóch przypadkach dłużnik nie jest ograniczony do spłaty jedynie do wysokości wierzytelności, które przysługują upadłemu wierzycielowi. Zbliżająca się niewypłacalność oznacza, że biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, można zasadnie założyć, że dłużnik stanie się niewypłacalny w ciągu 12 miesięcy kalendarzowych. Dłużnik ma zatem obowiązek:
- Monitoruj swoją sytuację finansową, aby na czas dowiedzieć się o zbliżającym się bankructwie i bez zbędnej zwłoki podjąć działania, które zapobiegną grożącemu bankructwu. w przypadku gdy dłużnik odkryje, że grozi mu upadłość, przysługuje mu prawo do wszczęcia postępowania zapobiegawczego, które wprowadziła ustawa nr. 111/2022 Zb. o rozwiązaniu zbliżającego się bankructwa.
Nowe środki zapobiegawcze
Postępowanie zapobiegawcze dotyczy wyłącznie dłużnika, osoby prawnej zagrożonej upadłością. Nie dotyczy podmiotów wyłączonych z zakresu stosowania ustawy nr. 7/2005 S. o upadłości i restrukturyzacji, takich jak podmioty prawa publicznego lub osoby prawne, których zobowiązania są gwarantowane lub pociągane do odpowiedzialności przez państwo.
Wprowadzane są dwa nowe instytuty zarządzania zapobiegawczego, a mianowicie publiczna restrukturyzacja zapobiegawcza i niepubliczna restrukturyzacja zapobiegawcza. Celem tych instytucji zarządzania zapobiegawczego jest zapewnienie dłużnikowi szybkiej i skutecznej restrukturyzacji zapobiegawczej już w początkowej fazie zbliżającej się upadłości. Wniosek o wszczęcie postępowania zapobiegawczego składa się wyłącznie drogą elektroniczną i poprzez formularz. Postępowanie w sprawie publicznej restrukturyzacji zapobiegawczej rozpoczyna się od złożenia wniosku przez dłużnika, natomiast postępowanie w sprawie niepublicznej restrukturyzacji zapobiegawczej wymaga zgody wierzycieli dłużnika.
