Dochodzenie odszkodowania za rozpowszechnianie zniesławiających wypowiedzi w Internecie zgodnie z najnowszym orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości

W dniu 21 grudnia 2021 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej („Trybunał Sprawiedliwości”) wydał wyrok z pytaniem prejudycjalnym w sprawie C-251/20 – Gtflix Tv. Istotą sporu było rozpowszechnienie w Internecie zniesławiających wypowiedzi na temat spółki jako osoby prawnej. Wniosek o wydanie decyzji w sprawie pytania wstępnego dotyczącego interpretacji lub. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych („Rozporządzenie”).

Z uzasadnienia niniejszego rozporządzenia wynika, że ​​w interesie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego celem rozporządzenia jest ujednolicenie norm kolizyjnych w sprawach cywilnych i handlowych oraz zapewnienie szybkiego i łatwego uznawania i wykonywania orzeczeń wydanych w państwie członkowskim.

Pytanie wstępne skierowane do Trybunału Sprawiedliwościprzepisy art. 7 ust. 2 [rozporządzenia nr 1215/2012] należy interpretować w ten sposób, że osoba, która uważa, że jej prawa zostały naruszone poprzez rozpowszechnianie w Internecie zniesławiających wypowiedzi, a która działa w celu sprostowania danych i usunięcia treści, a jednocześnie w celu zadośćuczynienia za powstałą niemajątność 5 2011, eDate Advertising i inne (C-509/09 i inne) C-161/10, EU:C:2011:685, pkt 51 i 52)), wystąpienia do sądów wszystkich państw członkowskich, na których terytorium dostępna jest treść informacji opublikowanych w Internecie, o naprawienie szkody wyrządzonej na terytorium tego państwa członkowskiego,2; Bolagsupplysningen i Ilsjan (C-194/16, EU:C:2017:766, pkt 48)), skierować to roszczenie o odszkodowanie do sądu właściwego do nakazania sprostowania danych i usunięcia zniesławiających komentarzy?„

Trybunał Sprawiedliwości w pytaniu wstępnym pkt 2 rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że osoba, która:

1. uważa, że ​​jej prawa zostały naruszone poprzez rozpowszechnianie w Internecie zniesławiających wypowiedzi na jej temat, oraz
2. który działa jednocześnie zarówno w celu sprostowania danych, jak i usunięcia treści opublikowanych na ich temat w Internecie, a także w celu naprawienia szkody z tego wynikającejsądy wszystkich Państw Członkowskich, na których terytorium te oświadczenia są lub były dostępne w Internecie, naprawienie wyrządzonych przez to szkód w Państwie Członkowskim sądu, do którego wniesiono pozew, chociaż sądy te nie są właściwe do orzekania w sprawie wniosku o sprostowanie danych i usunięcie treści. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Brussel i bis nr. 44/2001 z dnia 22 grudnia 2001 r. w sprawie sporów na styku jurysdykcji internetowej i dóbr osobistych. Trzeba stwierdzić, że reforma legislacyjna stanowi właściwsze rozwiązanie niż fragmentaryczne podejście oparte na orzecznictwie, jeśli chodzi o konkretne wyzwania, jakie niesie ze sobą wpływ nowych technologii na tę dziedzinę prawa. W tym kontekście interesujące będzie zatem zobaczenie, jak ten wyrok zostanie odebrany w kontekście niedawnej inicjatywy na rzecz ochrony dziennikarzy i społeczeństwa obywatelskiego promowanej przez Komisję Europejską.