Warunek umowny wymagający od młodego sportowca zapłaty części jego zarobków, jeśli zostanie zawodowym sportowcem, może być nieuczciwy


Trybunał Sprawiedliwości w sprawie C-365/23 z 20.03.2025 r. z zakresu ochrony konsumentów orzekł, że warunek umowny, który narzuca swoim osobom, nakłada na młodych sportowców, może być nieuczciwy.


Dorosły sportowiec reprezentowany przez rodziców w 2009 roku zawarł umowę z łotewską firmą, która oferuje młodym sportowcom pakiet usług w zakresie rozwoju ich umiejętności zawodowych i budowania kariery. Przedmiotem podpisanej umowy było przede wszystkim zapewnienie małoletniemu sportowcowi pomyślnej kariery sportowej w koszykówce. Umowa została zawarta na piętnaście lat i zapewniła młodemu sportowcowi szeroki zakres usług. osiągnięte w okresie obowiązywania niniejszej umowy i pod warunkiem, że dochody te będą wynosić co najmniej 1500 euro miesięcznie. Nieletni sportowiec stał się od tego czasu zawodowym sportowcem, a jego dochody osiągnęły łącznie ponad 16 mln euro, a zgodnie z umową miał obowiązek zapłacić łotewskiej spółce ponad 1,6 mln euro. Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem, czy dyrektywa w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich ma zastosowanie do spornej umowy, a jeśli tak, to w jakim stopniu uniemożliwia stosowanie takich warunków.

W swoim orzeczeniu Trybunał udzielił pozytywnej odpowiedzi i stwierdził, że przedmiotowa dyrektywa rzeczywiście ma zastosowanie do zaistniałej sytuacji. Trybunał przypomniał jednak, że w rozumieniu dyrektywy dla oceny nieuczciwego charakteru warunku umownego istotne jest, czy warunki te są sformułowane w sposób jasny i zrozumiały. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził następnie, że sąd odsyłający może ocenić jego nieuczciwy charakter jedynie wówczas, gdy uzna, że ​​nie jest on sformułowany jasno i zrozumiale. Trybunał przypomniał także, że dyrektywa ustanawia również wymóg przejrzystości, w związku z czym konsument musi otrzymać wszelkie informacje niezbędne, aby móc ocenić skutki gospodarcze swojego obowiązku.

Zdaniem sądu taki obowiązek nieletniego sportowca nie powoduje automatycznie istotnej nierównowagi pomiędzy umawiającymi się stronami. Ocenę braku równowagi należy oceniać w szczególności pod kątem uczciwych i równoważnych praktyk rynkowych w chwili zawarcia umowy w obszarze wynagrodzeń w danym sporcie, a także wszelkich okoliczności związanych z zawarciem umowy. Sąd stwierdził ponadto, że dla oceny nieuczciwego charakteru takiego warunku istotny jest także fakt, że umowa została zawarta w imieniu małoletniego przez jego rodziców.

Napisz do nas