595/2003 Zb. w sprawie podatku dochodowego ze zmianami (ustawa o podatku dochodowym) podatnik może zaliczyć wydatki ryczałtowe lub wydatki jako procent od dochodu. Na te wydatki podatnik nie musi ich w ogóle ponosić, ale może je odliczyć przy obliczaniu podatku.
Podatnik będący osobą prowadzącą działalność na własny rachunek lub inną osobą prowadzącą działalność na własny rachunek niebędącą podatnikiem VAT lub będącym podatnikiem VAT tylko w części okresu rozliczeniowego, w wysokości 60% dochodu podlegającego opodatkowaniu, nie więcej jednak niż 20 000 EUR rocznie. Do wydatków ryczałtowych zaliczają się wszystkie koszty podatkowe, z wyjątkiem opłaconych składek na ZUS, które podatnik może odliczyć osobno. Nowością jest zatem wprowadzenie stawki 15% podatku do dochodów podlegających opodatkowaniu nieprzekraczających kwoty 100 000 EUR, a stawki podatku do kwoty 19% do dochodów wyższych. Podatnik może zmienić wybrany sposób rozliczania wydatków wyłącznie w poszczególnych okresach podatkowych, tj. w dniu 1 stycznia danego roku kalendarzowego.
Stosowanie ryczałtu jest korzystne dla podatników prowadzących prostą działalność gospodarczą, przy stosunkowo niskich wydatkach rzeczywistych, jeżeli:
- rzeczywiste koszty podatnika są niższe od wydatków ryczałtowych (maksymalnie 20 000 EUR rocznie);
- podatnik stosuje prostą ewidencję podatkową (śledzi wyłącznie przychody, należności, zobowiązania i aktywa;
- podatnik posiada stabilne dochody bez większych inwestycji; Lub
- jest to działalność w zakresie usług IT, sztuki lub świadczenia konsultacji, jeśli są one w ogóle
