Do celów prawa konkurencji klauzul parytetu cen nie można co do zasady klasyfikować jako „ograniczeń dodatkowych”

Sąd Okręgowy w Amsterdamie skierował do Trybunału Sprawiedliwości UE pytania wstępne dotyczące ważności klauzul parytetu cen w odniesieniu do unijnych reguł konkurencji.

Booking.com to firma, która za pośrednictwem swojej platformy świadczy globalne usługi brokerskie online.

Chociaż hotele mogą korzystać z innych kanałów sprzedaży, nie wolno im oferować cen niższych niż te podane na Booking.com. Zakaz ten pierwotnie dotyczył wszystkich kanałów sprzedaży, w tym także tych prowadzonych przez sam hotel, jednak od 2015 roku dotyczy wyłącznie kanałów własnych hotelu (tzw. „wąski parytet”).

W postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Amsterdamie wszczętym przez Booking.com w celu potwierdzenia ważności takich klauzul, sąd ten zdecydował się skierować pytanie prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości UE w związku z przedmiotem sporu.

W swoim wyroku sąd podkreślił, że usługi rezerwacji online świadczone przez firmy takie jak Booking.com mają neutralny lub pozytywny wpływ na konkurencję gospodarczą, ponieważ zapewniają konsumentom szersze możliwości porównywania ofert i dostawców zakwaterowania z większą widocznością.

Nie udowodniono jednak, że klauzule parytetu cen są obiektywnie niezbędne do wdrożenia. W tym miejscu należy zaznaczyć, że w przypadku szerokich klauzul parytetowych mogą one nie tylko ograniczać konkurencję pomiędzy różnymi platformami rezerwacyjnymi, ale także wypierać mniejsze platformy i nowe podmioty rynkowe. To samo dotyczy klauzul o wąskim parytecie. Chociaż na pierwszy rzut oka ograniczają one konkurencję gospodarczą w mniejszym stopniu i mają na celu zaradzenie ryzyku „na gapę”, nie wydają się konieczne, aby zapewnić stabilność ekonomiczną platform rezerwacji hotelowych.

Napisz do nas