Kryptowaluty to waluty wirtualne wykorzystujące kryptografię – technikę szyfrowanej komunikacji. System ten zapewnia bezpieczeństwo płatności online.
Stopniowo rozwijają się także waluty wirtualne na potrzeby regularnego handlu. Niektóre firmy handlowe zaczęły wykorzystywać waluty wirtualne jako walutę alternatywną, dzięki czemu klient może wybrać, czy zapłacić za towar w walucie standardowej, czy skorzystać z waluty wirtualnej. System prawny Republiki Czeskiej w zasadzie do niedawna nie uznawał prawnie wiążącej koncepcji kryptowaluty lub waluty wirtualnej. Definicję waluty wirtualnej można znaleźć w punkcie 1 Instrukcji Metodologicznej Ministerstwa Finansów Republiki Czeskiej: „Do celów niniejszych wytycznych waluta wirtualna to cyfrowy nośnik wartości, który nie jest emitowany ani gwarantowany przez bank centralny ani organ publiczny, ani też nie jest koniecznie powiązany z prawnym środkiem płatniczym, jeżeli nie ma statusu prawnego osoby prawnej jako środka płatniczego i który może być przesyłany, przechowywany lub sprzedawany drogą elektroniczną„.
Czy zatem można skutecznie dochodzić roszczeń w postaci imion wirtualnych?
Standardowe powództwo o zapłatę w pieniądzu reguluje § 265 i nast. Ustawa 160/2015 Dz. Kodeks Sporów Cywilnych ze zmianami (zwany dalej „CSP”). W przepisach § 218 ust. 2 kpk, uregulowana jest możliwość sporządzenia oświadczenia także w walucie obcej – pieniężnej tj. 2. w dolarach lub funtach. Jednakże świadczenie to w rozumieniu przepisów § 218 ust. 3 CSP musi być wyrażone „…także w sposób jednoznaczny inny niż wyliczenie, zwłaszcza ze wskazaniem dokładnego sposobu oznaczenia, jeżeli wynika to z przepisu szczególnego„.
Z tego powodu jednym z głównych problemów jest zmienność. Gdyby komornik otrzymał propozycję wykonania w postaci wirtualnych nazwisk, musiałby najpierw rozważyć, czy egzekucja jest w ogóle wykonalna. Gdyby doszedł do wniosku, że tak, następne pytanie brzmi: jakim kosztem? Wartość walut wirtualnych zmienia się w ciągu dnia, w związku z czym pobierane kwoty mogą się różnić.
Jak dotąd w warunkach Republiki Czeskiej nie ma właściwego organu, który zapewniłby ochronę prawną i egzekwowanie umów zawieranych przez umawiające się strony w walutach wirtualnych. Organy podatkowe znają definicję walut wirtualnych, jednak definicja ta została przyjęta na potrzeby ich opodatkowania i jest prawnie wiążąca dla tych podmiotów. W świetle powyższego wydaje się, że zobowiązanie się do realizacji świadczeń w walucie wirtualnej stwarza problemy praktyczne.
