Stały kurzarbeit – zmiany obowiązują od marca 2022 r

Słowacja będzie miała prawnie uregulowany stały „kurzarbeit”. Kurzarbeit to pierwotnie niemieckie określenie oznaczające tymczasowe skrócenie normalnych godzin pracy firmy, zwykle spowodowane problemami ekonomicznymi. Najczęstszym powodem wprowadzenia kurzarbeitu jest chęć zachowania miejsc pracy w okresie przejściowych trudności ekonomicznych – w ostatnim okresie, zwłaszcza gdy pracodawcy musieli zamknąć lub ograniczyć działalność ze względu na działania antypandemiczne. Kurzarbeit często kojarzony jest z odpowiednią obniżką wynagrodzeń pracowników, których godziny pracy zostały obniżone. Jeżeli zostaną spełnione określone warunki, kursarbeit można dodatkowo uzupełnić o wypłatę częściowego odszkodowania z tytułu obniżenia wynagrodzenia, przy czym to częściowe odszkodowanie jest zwykle wypłacane z ubezpieczenia społecznego itp.

Ustawa o wsparciu w przypadku pracy skróconej (zwana dalej „Ustawą”) wchodzi w życie z dniem 28.02.2022 r., przy czym większość przepisów zacznie obowiązywać z dniem 01.03.2022 r. Prawo reguluje udzielanie wsparcia podczas pracy w skróconym wymiarze czasu pracy, przy czym wsparcie to będzie skierowane do pracodawców.

Ustawa o wsparciu w przypadku pracy skróconej (zwana dalej „Ustawą”) wchodzi w życie z dniem 28.02.2022 r., przy czym większość przepisów zacznie obowiązywać z dniem 01.03.2022 r. Prawo reguluje udzielanie wsparcia podczas pracy w skróconym wymiarze czasu pracy, przy czym wsparcie to będzie przeznaczone dla pracodawców.

Przedmiotowe wsparcie stanowi częściowe pokrycie kosztów pracodawcy z tytułu rekompensaty wynagrodzenia pracownika w okresie trwania czynnika zewnętrznego, w wyniku którego działalność pracodawcy została ograniczona. Rekompensata wynagrodzenia wypłacana pracownikowi w ramach skróconego czasu pracy będzie dochodem zwolnionym z podatku dochodowego, a co za tym idzie, z ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych. Terminami istotnymi w rozumieniu Ustawy są:

1. Krótka praca -Zgodnie z § 2 za obniżony wymiar czasu pracy uważa się czas od początku ograniczenia działalności pracodawcy na skutek czynnika zewnętrznego (np.: stanu nadzwyczajnego w związku z koronawirusem) do zakończenia ograniczenia działalności pracodawcy.Działalność pracodawcy uważa się za ograniczoną, jeżeli po jego stronie istnieje przeszkoda w wykonywaniu pracy, w wyniku której pracodawca nie może powierzyć pracy co najmniej jednej trzeciej swoich pracowników w wymiarze co najmniej 10% ich stałego tygodniowego wymiaru czasu pracy. do wysokości 60% godzinowego wynagrodzenia pracownika.
2. Maksymalna wysokość udzielonego wsparcia -Maksymalny wymiar wsparcia wynosi 60% z 1/174-krotności przeciętnego wynagrodzenia na Słowacji za rok kalendarzowy przypadający na dwa lata kalendarzowe poprzedzające rok kalendarzowy, w którym udzielane jest wsparcie.
3. Wypłata alimentów pracodawcy -na maksymalny okres nie dłuższy niż łącznie 6 miesięcy przez 24 kolejne miesiące, chyba że rząd Republiki Czeskiej zdecyduje o dłuższym okresie wsparcia.

Po spełnieniu warunków wsparcie zostanie wypłacone pracodawcom przez Centralę Pracy, Spraw Socjalnych i Rodziny lub właściwy Urząd Pracy, Spraw Socjalnych i Rodziny. Warunki, jakie musi spełnić pracodawca, aby stać się podmiotem uprawnionym do wypłacania alimentów na podstawie ustawy, to przede wszystkim:

1. pracodawca pracuje w skróconym wymiarze czasu pracy;
2. pracodawca złożył wniosek do Centrum Pracy, Spraw Socjalnych i Rodziny lub do urzędu pracy, wnioski miesiąc po miesiącu po złożeniu wniosku;
3. pracodawca zawarł z pracownikiem lub przedstawicielami pracowników umowę, której przedmiotem jest obowiązek pracodawcy żądania udzielenia wsparcia;
4. na dzień złożenia wniosku pracodawca opłacił składki na ubezpieczenie społeczne oraz obowiązkowe składki na konto emerytalne za całość obowiązkowych oszczędności emerytalnych z 24 miesięcy kalendarzowych bezpośrednio poprzedzających miesiąc kalendarzowy, za który pracodawca wnioskuje o wsparcie;
5. pracodawca nie naruszył w ciągu ostatnich dwóch lat zakazu nielegalnego zatrudnienia;
6. po stronie pracownika muszą zostać spełnione także następujące warunki:
   1. przepracował u danego pracodawcy co najmniej miesiąc;
   2. nie upłynął rok kalendarzowy i wyczerpał się rachunek czasu pracy;