Ardagh Metal Beverage Holdings GmbH & Co. KG dokonała zgłoszenia znaku dźwiękowego jako znaku towarowego Unii Europejskiej do Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). Znak ten, przedstawiony w formie pliku dźwiękowego, przypomina dźwięk powstający przy otwieraniu puszki z napojem, po którym następuje cisza trwająca około jednej sekundy i dźwięk syczenia trwający około dziewięciu sekund. Zgłoszenie dotyczyło różnorodnych napojów oraz metalowych pojemników do transportu i przechowywania.
EUIPO odrzuciło ten wniosek, gdyż plik dźwiękowy zawierający odgłos otwierania puszki z napojem, po którym następuje cisza i bulgotanie, nie może zostać zarejestrowany jako znak towarowy dla różnych napojów oraz metalowych pojemników do transportu i przechowywania, gdyż nie posiada niezbędnej zdolności odróżniającej. Na tej podstawie spółka Ardagh Metal Beverage Holdings złożyła w niniejszej sprawie pozew, który Trybunał oddalił w swoim wyroku i po raz pierwszy ustosunkował się do rejestracji dźwiękowego znaku towarowego złożonego w formacie audio. Określa kryteria oceny odrębności solidnych znaków towarowych, a także postrzegania tych znaków przez ogół konsumentów.
Jako pierwszy zwraca uwagę, że znak dźwiękowy musi mieć pewien wydźwięk, który pozwala docelowemu konsumentowi postrzegać go jako znak towarowy, a nie jako element funkcjonalny. Konsument danych produktów lub usług musi zatem mieć możliwość ustalenia związku z tym pochodzeniem handlowym już poprzez samo postrzeganie znaku towarowego.
Ponadto Trybunał wskazuje na orzecznictwo, które EUIPO zastosowało w tej sprawie w sposób analogiczny, zgodnie z którym charakter odróżniający posiada jedynie znak towarowy różniący się istotnie. Orzecznictwo to, jak wskazuje Trybunał, zostało opracowane w odniesieniu do trójwymiarowych znaków towarowych składających się z kształtu samego towaru lub jego opakowania, choć istniała norma lub praktyka branżowa dotycząca tego kształtu. W takim wypadku konsument przyzwyczajony do oglądania jednego lub większej liczby kształtów zgodnie z praktyką branżową nie będzie postrzegał trójwymiarowego znaku towarowego jako wskazania pochodzenia handlowego towaru, jeśli jego kształt jest taki sam lub podobny do kształtu zwyczajowego. Orzecznictwo to, zdaniem Trybunału, nie ustanawia zatem nowych kryteriów oceny charakteru odróżniającego znaku towarowego, a jedynie doprecyzowuje, że percepcja przeciętnego konsumenta w przypadku trójwymiarowego znaku towarowego niekoniecznie jest taka sama, jak w przypadku znaku słownego, obrazowego czy dźwiękowego, na który składa się oznaczenie niezależne od zewnętrznych aspektów czy kształtu towaru. W rezultacie Sąd uznał, że wspomniane powyżej orzecznictwo dotyczące trójwymiarowych znaków towarowych, które EUIPO błędnie zastosowało, co do zasady nie może mieć zastosowania do znaków towarowych audio. Jednakże błąd ten po stronie EUIPO nie jest tego rodzaju, aby powodować błędność uzasadnienia zawartego w zaskarżonej decyzji, opartego także na innym powodzie.
Jeśli chodzi o postrzeganie zgłoszonego znaku towarowego przez właściwy krąg odbiorców jako elementu funkcjonalnego danych produktów, Trybunał zauważył, że dźwięk powstający podczas otwierania puszki będzie rzeczywiście uważany za element czysto techniczny i funkcjonalny. Otwarcie puszki lub butelki jest koniecznie uzależnione od określonego rozwiązania technicznego w zakresie ich spożycia, dlatego też taki dźwięk nie może być postrzegany jako wskazówka pochodzenia handlowego towaru. Trybunał podnosi ponadto, że elementy dźwiękowe i cisza trwająca około jednej sekundy, rozpatrywane łącznie, nie mają na tyle specyficznej charakterystyki, aby grupa odbiorców mogła je postrzegać jako wskazujące na handlowe pochodzenie towarów, ponieważ nie są one na tyle odróżniające, aby odróżnić je od porównywalnych dźwięków w sektorze napojów. Sąd potwierdził zatem wnioski EUIPO dotyczące braku charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego.
